คนขายไส้กรอก

โพสต์เมื่อ วันพฤหัสบดี ที่ 21 มีนาคม 2556 เวลา 13:47 | เข้าชม 317 ครั้ง


 

          เธอเป็นคนขายไส้กรอกอีสาน
          เขาเป็นสามีของคนขายไส้กรอกอีสาน
          เธอเป็นคนพื้นเพอีสานเหนือ
          เขาเป็นคนพื้นเพอีสานใต้
          เธออำลาบ้านมาหางานทำที่กรุงเทพ
          เขาเดินทางมาขุดทองในเมืองหลวง
          ... เพราะผืนนาของครอบครัวผันกลายเป็นของคนอื่น
          เธอเคยทำงานเป็นสาวโรงงานเย็บผ้า
          เขาเคยทำงานเป็นคนขับรถส่งของ
          เธอเคยเช่าห้องแบ่งเช่าในบ้านพักราคาถูก
          เขาเคยเช่าห้องเช่าในบ้านพักหลังเดียวกัน
          เธอพบเขาเพราะห้องติดกัน
          เขาพบเธอที่บ้านหลังนั้น
          ... แล้วพวกเขาก็พบรักกัน
          เธอย้ายออกจากห้องพักเก่า
          เขาย้ายออกจากห้องพักตามเธอ
          ... ย้ายมาอยู่ร่วมกันในห้องเช่าห้องใหม่
          เธอลาออกจากงานที่โรงงานเย็บผ้า
          เขาลาออกจากงานเป็นคนขับรถส่งของ
          เธออยากมีกิจการเล็กๆ ไม่ต้องเป็นลูกน้องใคร
          เขาสัญญาว่าจะช่วยเธอทำกิจการ
          เธอมีความมานะพากเพียร
          เขามีความอดทนขยันขันแข็ง
          เธอเสนอว่าควรช่วยกันขายไส้กรอกอีสาน
          เขาพยักหน้าเห็นด้วยกับเธอ
          เธอควักเงินซื้อรถเข็นและอุปกรณ์ต่างๆ
          เขาควักเงินซื้อไส้กรอกอีสานมาเสียบไม้
          ... แล้วพวกเขาก็ช่วยกันทำมาหากิน
          เธอไม่เคยรู้จักคำว่ารวย
          เขาไม่เคยหนีห่างคำว่าจน
          แต่เธอไม่อยากเป็นคนรวย
          และเขาไม่เคยคิดว่าตัวเองยากจน
          เธอรู้จักวิธีทำมาหากิน
          เขารู้จักคำว่าพอมีพอกิน
          ... พวกเขาใช้ชีวิตเท่าที่พอเพียง
          ห้องพักของเธอไม่มีคอมพิวเตอร์
          ห้องพักของเขาไม่มีเครื่องปรับอากาศ
          เธอดับร้อนด้วยพัดลม
          เขาดับร้อนด้วยพัดลมตัวเดียวกัน
          เธอมีทีวีสิบสี่นิ้ว
          เขาชอบดูทีวีสิบสี่นิ้ว ไม่อยากมีทีวียี่สิบเอ็ดนิ้ว
          ... และพวกเขามีต่างความสุข
          เธอชอบยิ้มให้เขา แม้เขาไม่หล่อ
          เขาชอบมองรอยยิ้มของเธอ แม้เธอไม่สวย
          เธอพอใจที่เขามีความสุข
          เขาพอใจยิ่งกว่าเมื่อเห็นเธอมีความสุข
          เธอเคยมีทุกข์
          เขาช่วยให้เธอคลายทุกข์
          เธอเคยปลอบใจเขา
          ยามเขามีความทุกข์
          ... พวกเขาเคียงค้างประคับประคองทุกข์สุขร่วมกัน
          เธอไม่เล่นพนัน ไม่เล่นหวย ไม่เล่นไพ่
          เพราะเขาไม่ชอบการพนัน
          เธอไม่ชอบคนกินเหล้า คนสูบบุหรี่
          เขาเลยเลิกกินเหล้า เลิกสูบบุหรี่
          เธอกำลังเก็บเงินสักก้อน
          เขาช่วยเธอเก็บเงินก้อนนั้น
          เปล่า เธอไม่ได้อยากมีห้องพักใหม่ใหญ่กว่าเก่า
          เปล่า เขาไม่ได้อยากมีรถมอเตอร์ไซค์ขี่สักคัน
          เธอเก็บเงินเพียงเพราะอยากมีลูก
          เขาเก็บเงินเพราะอยากเป็นพ่อของลูกของเธอ
          เธออยากมีลูกผู้ชาย
          เขาอยากมีลูกผู้ชายหรือผู้หญิงก็ได้ ขอแค่เป็นลูกของเธอกับเขา
          เธอไม่อยากให้ลูกเป็นใหญ่เป็นโต
          เขาไม่อยากให้ลูกโดดเด่นเหนือใคร
          เธออยากให้ลูกร่างกายแข็งแรง
          เขาอยากให้ลูกเบิกบานแจ่มใส
          เธออยากให้ลูกรู้จักอดทน
          เขาอยากให้ลูกพร้อมสู้ความลำบาก
          ... เหมือนที่พวกเขาร่วมกันสร้างชีวิตมา
          เธอไม่อยากให้ลูกโกงใคร
          เขาไม่อยากให้ลูกทำร้ายใคร
          เธอไม่ชอบเอารัดเอาเปรียบใคร
          เขาไม่ชอบการถูกเอารัดเอาเปรียบจากใคร
          ... พวกเขาจะเลี้ยงลูกให้เป็นคนดีไม่ใช่คนรวย
          ผมสั่งไส้กรอกอีสานสี่ไม้
          เธอปิ้งไส้กรอกอีสานสี่ไม้
          เขาช่วยเธอปิ้งไส้กรอกอีสานสี่ไม้
          เธอปาดเหงื่อตามใบหน้า
          เขาใช้ผ้าเช็ดหน้าซับเหงื่อให้เธอ
          เธอหยิบไส้กรอกอีสานใส่ถุง
          เขาหยิบผักแกล้มใส่ถุง
          เธอรับเงินจากผม
          เขาหยิบเงินทอนคืนให้ผม
          เธอยิ้มหวานให้ผม บอกว่าขอบคุณมากค่ะ
          เขายิ้มหวานให้ผม บอกว่าขอบคุณนะครับ
          ... จากนั้นพวกเขาหันไปยิ้มให้กัน
          ผมถามเธอและเขาว่ารายได้ดีไหม
          เธอบอกว่าพออยู่พอเพียง
          เขาบอกว่าช่วยให้ไม่อดไม่อยาก
          ผมถามต่อว่าขายไส้กรอกอีสานมีความสุขไหม
          เธอบอกว่ามีความสุข
          เขาบอกว่าเห็นเธอมีความสุข เขาก็มีความสุข
          เธอบอกว่าเธอไม่ต้องการอะไรมากมายกว่านี้
          เขาบอกว่าเขาไม่ต้องการอะไรอีกนอกจากมีเธอเคียงข้าง
          ... ชีวิตพวกเขาขอแค่มีกันและกัน
          ผมขอบคุณพวกเขาที่สอนผม
          เธอถามว่าเธอสอนอะไร
          เขาทำหน้าประหลาดใจ
          ผมไม่ตอบ แค่ยิ้มให้พวกเขา
          เธอยิ้มคืนให้ผม
          เขายิ้มคืนเช่นกัน
          พวกเขาหันไปยิ้มให้กันและกัน
          ... และช่วยกันปิ้งไส้กรอกอีสานต่อไป


คนขายไส้กรอก
โพสต์เมื่อ วันพฤหัสบดี ที่ 21 มีนาคม 2556
เวลา 13:47
เข้าชม 317 ครั้ง
การอนุญาต สาธารณะ
Short Url http://a.thaimultiply.com/iYXsO6