ปีใหม่ปีนี้

โพสต์เมื่อ วันพฤหัสบดี ที่ 21 มีนาคม 2556 เวลา 13:37 | เข้าชม 209 ครั้ง


 

          ปีใหม่ปีนี้ ผมมีความสุข
          ไม่มีเสียงพลุ ไม่มีเพื่อนฝูง ไม่มีการนับเวลาถอยหลัง ไม่มีเสียงดนตรีเฮฮา แต่ผมได้รับความอบอุ่นอย่างเต็มเปี่ยมจากผู้คนรายล้อมที่เรียกว่า... ครอบครัว
          นานมาแล้วที่ผมเคยเป็นแบบวัยรุ่นทั่วไป ให้ความสำคัญกับเพื่อนฝูง กับความครื้นเครงอึกทึกของวันปีใหม่ กับการนั่งนับเวลาถอยหลัง กระทั่งเริ่มโตขึ้นตามวัยความคิดจึงเปลี่ยนแปลง มันสำคัญอะไรหนักหนาที่ต้องยกให้มันเป็นวันของการเฮฮาปาร์ตี้นอกบ้าน ทั้งที่แท้จริงแล้วผู้ที่เราสมควรอยู่ด้วยคือผู้ที่มีความสำคัญกับตัวเรามากกว่าใครทั้งหมด 
          สำหรับผมวันปีใหม่กลายเป็นวันของครอบครัวนับตั้งแต่เรียนจบปริญญาตรี หากไม่ติดเรื่องการงานผมจะต้องอยู่กับญาติมิตร
          สิ้นปีสองพันสิบ ปีซึ่งมีเรื่องราวเกิดขึ้นหลากหลายในชีวิตและเป็นปีที่ไม่มีทางลืมของผม ผมอยู่พร้อมหน้ากับพ่อ แม่ ลุง ป้า พี่ น้อง ตามแบบฉบับของครอบครัวใหญ่คนจีน
          ทุกคนมีรอยยิ้มเปี่ยมให้กัน ในอดีตครอบครัวเล็กๆ แต่ละครอบครัวใกล้ชิดกันมาก ทว่าความเปลี่ยนแปลงของวันเวลาและสถานการณ์ต้องดิ้นรนเอาตัวรอดในสังคมเมืองทำให้เราต้องห่างกันในหลายปีหลัง ไม่บ่อยนักที่จะได้พบปะเจอะเจอกันพร้อมเพรียงเรียงหน้าเช่นนี้
          มันจึงเป็นวันแห่งความสุขโดยแท้
          ปีนี้พวกเรายังได้ยิ้มเพราะสมาชิกน้อยๆ คนใหม่ หลานชายวันสองเดือนของผม ลูกของพี่ชายลูกพี่ลูกน้องซึ่งแก่กว่าผมสองปี
          ผมกับเขาเป็นหลานชายของปู่กับย่าเพียงสองคนท่ามกลางหลานสาวเกือบสิบ ดังนั้นการที่เขามีลูกชายจึงเป็นความปลาบปลื้มของทุกคน
          ทารกน้อยมองหน้าทุกคนด้วยดวงตาใสแป๋ว เป็นดวงตาที่บริสุทธิ์ที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น และเขาทำให้ผมตกหลุมรัก... รักชีวิตน้อยๆ ที่ถือกำเนิดขึ้นในครอบครัว
          เลือดของเขาส่วนหนึ่งเป็นเลือดเดียวกับผม
          เรื่องราวสมัยยังแบเบาะของผม ของพี่ๆ น้องๆ ได้รับการนำกลับมาเล่าใหม่ผ่านความทรงจำของคนรุ่นพ่อ แม่ รุ่นลุง รุ่นป้า อย่างสนุกสนาน จากเด็กๆ ที่คลานเตาะแตะ ทำอะไรให้น่าตลกชวนขบขัน บัดนี้พวกเราทุกคนก้าวเข้าสู่วัยที่พร้อมเป็นพ่อเป็นแม่คน
          หากผมและพี่น้องมีความสุข ผมเชื่อว่าพ่อ แม่ ลุง ป้า มีความสุขมากกว่ายิ่งนัก
          พวกเราแยกย้ายกันหลังปีใหม่ล่วงพ้นมาได้ไม่กี่สิบนาที
          เป็นวันส่งท้ายปีที่แสนวิเศษ แม้ไม่มีเสียงพลุ ไม่มีเพื่อนฝูง ไม่มีการนับเวลาถอยหลัง ไม่มีเสียงดนตรีเฮฮา...
 
          เที่ยงวันปีใหม่สองพันสิบเอ็ด
          ผมเปิดประตูบ้านต้อนรับหญิงชราคนหนึ่งด้วยรอยยิ้ม สิ่งที่ท่านทำสิ่งแรกเมื่อเห็นผมคือการเข้ามาสวมกอด
          ผมกอดยายบ่อยกว่ากอดแม่เสียอีก
          หากวันส่งท้ายปีเก่าผมมอบเวลาให้กับญาติทางฝั่งพ่อ วันเริ่มต้นปีใหม่เวลาของผมให้กับญาติทางฝั่งแม่
          ครอบครัวฝั่งแม่เล็กกว่าครอบครัวทางพ่อหลายเท่า พ่อเป็นหนึ่งในลูกสิบคน ขณะที่แม่เป็นลูกคนรองจากเพียงห้าคน
          แต่ความอบอุ่นกับคำว่าครอบครัวสำหรับผม... ไม่ต่างกันเลย
          พวกเราเปิดครัวกางโต๊ะทำอาหารกินกัน ตำส้มตำ ไก่ย่าง หมูย่าง ญาติแต่ละคนที่เดินเข้าบ้านมีของติดไม้ติดมือมาแบ่งปันกัน เราคุยกันเรื่องนานาจิปาถะ ผมเปิดรูปยามไปท่องเที่ยวสถานที่ต่างๆ ให้ยายดู ยายมีแต่รอยยิ้มกว้าง
          ผมเป็นหลานชายคนโตและเป็นหลานคนแรกของยาย...
          แม้สำหรับญาติผู้ใหญ่ทางฝั่งแม่บางคนซึ่งผมไม่สนิทชิดเชื้อนัก (และนับลำดับค่อนข้างห่างเหิน) จะมองว่าผมเป็นเพียงหลานตา ไม่ใช่หลานปู่ (หมายถึงหลานจากลูกสาว ไม่ใช่หลานจากลูกชาย) ไม่ใช่ผู้ที่จะมาสืบสกุล ทว่าสำหรับยาย ยายรักผมเสมอ รักผมมากกว่าหลานคนใดที่ยายมี
          "แล้วเมื่อไหร่จะมีหลานสะใภ้ให้ยาย" ยายยิ้มถามผม
          ผมยิ้มคืนให้ยาย
          "ไม่นานหรอกยาย" ผมพยายามคิดคำตอบที่ดีที่สุด
          ความจริงผมกับแฟนใช้ชีวิตร่วมกันมานานหลายปี พ่อกับแม่ผมและพ่อกับแม่ของเธอต่างรับรู้รับทราบ เธอเข้ากับครอบครัวผมได้เป็นอย่างดี เพียงแต่กับคำว่าแต่งงาน เรายังไม่พร้อมด้วยเหตุผลบางประการ 
          บางทีคำพูดของยายอาจเป็นการเร่งเร้ากระตุ้นอะไรบางอย่าง...
          ก่อนจากกันผมให้เงินยายหนึ่งพันบาทเป็นของขวัญวันปีใหม่ มันอาจไม่ใช่เงินจำนวนมากนัก แต่ยายก็รับด้วยรอยยิ้ม
          ยายกอดผมและย้ำผมอีกครั้ง
          "จิ๋วต้องเป็นคนดี ต้องอย่าทำให้พ่อกับแม่เสียใจนะ" เป็นคำเดิมๆ ที่ท่านพร่ำบอกตั้งแต่ผมยังตัวกระเปี๊ยก
          "ครับยาย" ผมพยักหน้ารับ กระชับอ้อมกอดของยายให้แน่นยิ่งขึ้น
          ปีใหม่ปีนี้ ผมมีความสุข...


ปีใหม่ปีนี้
โพสต์เมื่อ วันพฤหัสบดี ที่ 21 มีนาคม 2556
เวลา 13:37
เข้าชม 209 ครั้ง
การอนุญาต สาธารณะ
Short Url http://a.thaimultiply.com/0nF84K